Vragen van een lezer

Er komen veel positieve reacties op het boek. Tussen die reacties zitten ook nogal eens vragen. Het boek roept ook vragen op. Deze keer zet ik de vragen van een lezer, met zijn instemming natuurlijk, inclusief mijn antwoorden hier neer.

NB: De Engelse vertaling van mijn boek nadert zijn voltooiing. Proeflezers opgegroeid in een Angelsaksische omgeving kunnen zich aanmelden via het contactformulier.

Hoe worden kwantumgolven gegenereerd?

Wij nemen objecten waar, omdat “(zon-)licht” wordt weerkaatst van die objecten richting onze oogbol. Maar genereren objecten ook kwantumgolven als er geen (zon-)licht op reflecteert? Hoe kan dat? Kunnen we dan alleen objecten waarnemen zolang ze kwantumgolven uitstralen. Als ze geen kwantumgolven uitstralen, “zijn” ze er dan wel, maar “zien” we ze dan niet? Hoe werkt dat in volmaakte duisternis?

Antw: Kwantumgolven zijn geen ‘materiële’ golven. Het zijn waarschijnlijkheidsgolven en waarschijnlijkheden zijn (nog) niet materieel, ze zijn nog niet tot materie gekomen zou je kunnen zeggen. Kwantumgolven zijn wel – in zekere zin – fysisch aangezien ze in tijd en ruimte beschreven kunnen worden via de Schrödingervergelijking. Maar ik kan ook in gedachten een trip maken van A naar B en dat zo precies als ik maar wil met tijden en plaatsen. Bestaat die trip dan fysiek?

Zien is een fysisch gebeuren, daar gebruiken we fotonen voor. Voor wat betreft fotonen, die ik zie als niet meer dan ervaringen van energieoverdracht, lees hoofdstuk 9 van mijn boek nog eens. Aan elk object kun je een kwantumgolf toekennen, zolang dat object niet wordt waargenomen. De waarneming is mijns inziens de keus die het waarnemend bewustzijn (niet ons dag-bewustzijn) maakt uit alle mogelijkheden. Die keus verschijnt in het dag-bewustzijn als een waarneming. Dat hoeft overigens geen visuele waarneming te zijn, we hebben nu eenmaal vijf zintuigen die ons van waarnemingen voorzien.

Elke waarneming is dus tegelijkertijd een creatieve actie waarbij de uitkomst van de actie, de informatie, in onze herinnering wordt opgeslagen als historisch feit. Het gecreëerde object is dus eigenlijk geen materieel permanent aanwezig object, het bestaat puur uit een keten van herinneringen. Herinneringen zijn dus de vastgelegde keuzes die wij gemaakt hebben uit de door het universum aangeboden palet van mogelijkheden.

Biologische, levende systemen zijn in dat opzicht opmerkelijk aangezien die in staat blijken tot het maken van keuzes die hun entropie consequent verlagen. De 2e wet van de thermodynamica, die de afname van de entropie in een gesloten systeem verbiedt, is afgeleid voor niet levende systemen, dat deel van de natuur die de fysica tot het enige onderwerp van elementaire studie heeft gemaakt.

De vraag hoe kwantumgolven gegenereerd worden kan daarom mijns inziens alleen beantwoord worden met: het waarnemend bewustzijn. Het waarnemend bewustzijn is veel meer dan ons dag-bewustzijn. Het is het universum, de bron, het kosmisch bewustzijn. Mijn vermoeden is dat dat het bewustzijn is dat we weer verkrijgen na de dood. Kwantumgolven worden in mijn visie niet gegenereerd door objecten, die objecten bestaan niet fysiek, dus hoe zouden ze dan iets kunnen genereren?

Waar komt de energie van de kwantumgolven en van de discrete energie pakketjes (fotonen) dan vandaan?

Antw: Kwantumgolven bevatten zelf geen energie. Ze zijn niet materieel en materie is equivalent met energie. Ze zijn wel fysisch in de zin dat ze waarschijnlijkheden om materie bij onze waarnemingen aan te treffen bevatten. Je mag ze wat mij betreft daarom ook metafysisch noemen. Waar de energie van een foton vandaan komt is lastiger te zeggen. Een foton is een brokje energie dat overspringt en is als zodanig een onderdeel van ons fysische universum dat in zijn geheel een zekere hoeveelheid energie (=massa) bevat. Het aardige is dat bepaalde berekeningen, die ervan uitgaan dat de energie van een voorwerp dat niet voldoende ervan heeft om uit een zwaartekrachtveld te ontsnappen negatief geteld moet worden, erop uitkomen dat de totale bij elkaar opgetelde energie van het universum nul is. Het maken van een universum is dan gratis.

Hoe verloopt de manifestatie van een object (of van het Universum) voor een blinde persoon?

Antw: Zie het antwoord op de eerste vraag. En bedenk, we hebben meer zintuigen dan onze ogen Een blind persoon neemt wel degelijk zijn omgeving waar.

Gedachtenexperiment (Tegengestelde van zwarte lichaamsstraling?):

Ik sta in een afgesloten kamer, die aan alle wanden, plafond en vloer voorzien is van volmaakte spiegels. Aan het plafond hangt een peertje met een trekschakelaar. Het licht is aan. Ik doe mijn ogen dicht, en een halve minuut later trek ik aan de schakelaar waardoor het licht uitgaat. Na een paar seconden doe ik mijn ogen open. Wat zie ik dan, en waarom?

Antw: Aangezien jezelf geen volmaakte spiegel bent zal je snel alle straling in de kamer absorberen. Het licht kaatst met 300.000.000 m/s tegen de spiegels en zal uiteindelijk altijd op jou eindigen. Dus dat uitdoven gaat extreem snel. Zou je zelf ook een volmaakte spiegel zijn dan was er geen uitdoving maar dan kon je weer niets zien. 😉

Lichtsnelheid is geen constante?

Hoofdstuk: Licht als harde balletjes of als golven. In de toelichting bij figuur 7 staat: “In het kristal behoudt het gedeelte dat verticaal is gepolariseerd zijn snelheid min of meer en gaat daarom rechtdoor. Het gedeelte van de golf dat horizontaal gepolariseerd is wordt vertraagd… Het resultaat is twee aparte evenwijdige en loodrecht op elkaar gepolariseerde bundels licht”. Maar dit zijn dus twee bundels met verschillende (licht-) snelheden?!?!? Een EM-golf plant zich voort met de lichtsnelheid, maar die snelheid kan dus ook variëren na breking of polarisatie?!?! Wat hier gebeurt lijkt mij elementair, dus: is dit wat er gebeurt? Welke (enorme) gevolgen heeft deze variatie van lichtsnelheid dan?

Antw: Inderdaad, twee snelheden van het licht. Die 300.000.000 m/s geldt alleen in vacuüm. Zodra het licht weer uit het kristal is krijgt het zijn oorspronkelijke snelheid weer terug. Op zich is dat ook al een opmerkelijk fenomeen, zeker zolang je licht beschouwt als een fysiek verschijnsel dat zich beweegt.

Ontwerp van de oogbol en waarnemen van realiteit

N.a.v. blz 133 “Complementariteit volgens Bohr”): De wijze waarop levende wezens ontworpen en gebouwd zijn, zegt mij iets over de leefomgeving en wat lichamen nodig hebben om daarin te overleven. Onze oogbol bestaat uit o.a. een convergerende lens en een netvlies. En we hebben 2 ogen, om diepte en perspectief te kunnen zien. Dit ontwerp zegt naar mijn idee dat we ontworpen zijn om een fysieke werkelijkheid met tastbare objecten te kunnen onderscheiden.

Antw: Hier raak je een uiterst gevoelig punt aan, de controverse tussen neodarwinisme en creationisme. Beide staan aan de uiterste zijden van het spectrum tussen volslagen toeval enerzijds en een alles creërende God aan de andere zijde. Intelligent design (ID) zit m.i. dicht tegen creationisme aan. Ik probeer zelf in het midden te blijven, er zit zeker intelligentie achter de keuzes die het leven maakt maar geen absoluut alwetende. Er zit beslist een element in van ‘uitproberen wat werkt’. Lees Evolution 2.0 van Perry Marshall. De evolutie is dan dat de best gemaakte keuzes de grootste kans hebben om overeind te blijven en is dan geen volslagen roulette meer maar meer vooruitgang door trial en (veel) error.

Ir. Paul J. van Leeuwen MSc behaalde zijn ingenieursdiploma voor technische natuurkunde in 1974 aan de TU Delft. Kwantumfysica was nog geen onderdeel van zijn curriculum toen. Veel later in zijn carrière ontdekte hij de kwantumfysica en haar connectie met informatie en bewustzijn. Na zijn pensionering startte hij postacademische cursussen in kwantumfysica, informatie en bewustzijn. Hij schreef een boek Kwantumfysica, informatie en bewustzijn waarin de inhoud van zijn cursussen is samengevat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *