Bewustzijn, materie, wijsheid en kennis

Quantum Physics meets Cosmic Consciousness

Vraag:

Beste Paul,

Het feit dat bewustzijn de waarschijnlijkheidsgolf van kwanta, zoals fotonen en elektronen, beïnvloedt duidt op een vorm van informatie-uitwisseling.
De vraag hoe dat precies in zijn werk gaat (of zou kunnen gaan) maakt nieuwsgierig.

Kan het bewustzijn een eigenschap zijn van levende wezens om kwantum-fysische waarschijnlijkheidsgolven te detecteren en informatie aan het onderliggende kwantum te onttrekken? De benodigde energie voor die meting zou aan één van de waar te nemen eigenschappen van het kwantum kunnen worden onttrokken en daarmee de instorting van een kwantumgolf veroorzaken.

Een dergelijke informatie-uitwisseling zou de terugwerkende kracht in de tijd kunnen verklaren indien we ervan uitgaan, dat een waarschijnlijkheidsgolf al ver voor de informatieoverdracht wordt gedetecteerd, maar er pas later een (bewuste) meting is waarbij informatieoverdracht plaatsvindt.

Daarmee dienen zich overigens wel nieuwe vragen aan, zoals:

  1. Hoe sturen we ons bewustzijn om de gewenste informatie te verkrijgen?
  2. Waar zou ons bewustzijn dan (op termijn) nog meer toe in staat kunnen zijn?
  3. Kan het bewustzijn van verschillende levensvormen elkaar beïnvloeden?
  4. Hoe verloopt, binnen deze kaders van informatieoverdracht, het vermogen van het bewustzijn over de verschillende levensvormen van virus, bacterie en zo verder tot aan dat van de mens aan toe),
  5. Welke relatie is er tussen het bewustzijn en non-lokaliteit en hoe vindt de informatie-uitwisseling daarbij plaats?

1e antwoord:

Het grootste probleem van bewustzijn en de invloed ervan op materie vind ik het onbekende mechanisme daarvan. Als je aanvaardt dat het bewustzijn van de waarnemer – middels informatieverwerking – de objectieve materie manifesteert dan veronderstel je eigenlijk een Harry Potter effect, tovenarij, voodoo, lepelbuigerij. Dat weiger ik voorlopig als mogelijke verklaring. Hopelijk zie je in waarom. Maar wat dan? Ik heb daar wel een idee over en hoop dat in de cursus duidelijk te maken.


1e reactie:

Het is het mechanisme van die wisselwerking, waar ik aan dacht. In dat kader opperde ik een activiteit vanuit het bewustzijn voordat er informatie uitgewisseld was. De kwanta materialiseren daardoor niet, maar vertoont zich met de eigenschappen, waarnaar wordt gezocht (plaats, impulsmoment, polarisatie of spin …).

Ik ben benieuwd naar je ideeën hierover.


2e antwoord:

Zoals je wel begrepen zult hebben is mijn idee dat er niet echt sprake meer is van een wisselwerking is tussen de kwantumobjecten die wij meten en de informatie erover in het bewustzijn, namelijk omdat die informatie en de gemeten kwantumobjecten uiteindelijk identiek zijn. Beide bestaan binnen het – kosmisch – bewustzijn als één en dezelfde gedachte en hoeven daarom niet meer gescheiden gezien te worden. Elk ding is niets meer of minder dan de gedachte over dat ding en is ook meteen de informatie betreffende dat ding. Dat is dan informatie over alle denkbare eigenschappen zoals spin, impuls, energie, etc.

Daarmee is niet alleen een verklaring ontstaan voor de vreemde kwantumeffecten als de kwantumcollaps, verstrengeling en interferentie die verdwijnt zodra we informatie inwinnen over de locatie van kwantumobjecten, maar zijn gelijk zaken als buitengewone ervaringen mogelijk geworden, dat zijn namelijk net zo goed gedachten binnen dat bewustzijn en zijn daarom net zo mogelijk als het alledaagse. De enige grens wordt dan die van wat wij aanvaarden als mogelijk. Dat bedoel ik als ik zeg dat we veel creatiever zijn dan we in het algemeen veronderstellen.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt als antwoord op je vragen. Het is in zekere zin eenvoudiger dan je dacht maar aan de andere kant ook weer veel complexer.

Maar dat antwoord is gegeven vanuit mijn eigen huidig idee. Wat de aard van kosmisch bewustzijn is, dat is hiermee beslist niet verklaard evenmin als haar functie, oorsprong en doel. Ik sta dus altijd open voor andere ideeën en betere verklaringen.


2e reactie:

Bedankt voor je toelichting op je gedachten. Ongetwijfeld heb ik al laten doorschemeren, dat ik deze nog niet heb omarmd.

Mijn visie is de volgende, waarbij ik voor het gemak uitga van de mens, omdat ik meen die van alle soorten levende wezens het beste te kennen:

Het begrip ‘bewustzijn’ is in de 18e eeuw geïntroduceerd door de filosofen, Leibnitz en Wolff. Sindsdien zoeken we naar een definitie en plaatsing ervan. Nog altijd zonder bevredigend resultaat. Toch onderscheid ik kennis (informatie) in een ‘bewust’ en een ‘onbewust’ deel.
Het universum bevat naar mijn idee alle mogelijke onbewuste kennis. Mensen gebruiken daar een deel van voor de besturing van hun lichamelijke processen, waaronder hun hersenen. Hun hersenactiviteit zet aan tot cognitieve processen, oftewel leren. Deze processen zetten onbewuste kennis om in bewuste kennis, die zij als een persoonlijk bezit mogen beschouwen.
Die cognitieve processen worden gevoed door empirische waarneming en door de rede. In dat laatste geval wordt er zelfs nieuwe kennis toegevoegd aan het bestaande. Zo breiden zij hun bewuste kennis uit door er aan de grenzen daarvan nieuwe informatie toe te voegen. Alleen door fysiek te communiceren kunnen zij hun kennis delen met anderen, mits die anderen daar al voldoende bewuste kennis als basis voor bezitten.

Indien er een kosmisch bewustzijn zou zijn, zou het delen van die nieuwe bewuste kennis veel eenvoudiger en sneller kunnen plaatsvinden.

Een kosmisch bewustzijn roept bij mij ook nog de vraag op, waarom mensen zo verschillend denken en handelen. Blijkbaar heeft dat kosmische bewustzijn geen enkele invloed daarop en zet het enerzijds aan tot vernietiging van de hele habitat en anderzijds tot de bescherming daarvan. Cognitieve processen hebben een functie in de ontwikkeling van mensen (of hun opvolgers). Vernietiging van bewuste kennis zou alleen enige zin hebben als die niet juist blijkt te zijn. En dan nog gaat de kennis over de dwaling ervan verloren. Indien het kosmisch bewustzijn zijn/haar ontwikkeling als doel zou hebben, vermoed ik dat hij/zij zuiniger zou omspringen met hetgeen ze via ons aan kennis heeft verkregen.

Als ik terugkijk in de geschiedenis van het universum, zie ik dat er continue energie wordt gestopt in de creatie van steeds grotere en complexere systemen. De groei van het heelal uit elementaire deeltjes, waarvan sommigen het pad van bindende energieën kiezen en anderen van te binden materie, de levenscyclus van sterren, sterrenstelsels, zonnestelsels en uiteindelijk ook de eerste levensvormen (zichzelf vermenigvuldigende aminozuren) tot aan de mens, als ik die voor het gemak even de top-of-the-bill creaturen mag noemen. Het is een ordening, die nog lang niet ten einde is. Die processen kunnen alleen maar doorgang vinden als de eenmaal verworven bewuste kennis door nieuwe systemen kan worden gebruikt als die van de vorige systemen op de een of andere manier bewaard is gebleven als bewuste kennis, waar die nieuwe systemen (levensvormen) op kunnen doorleren. Het zou niet echt helpen als ze iedere keer weer moet terugvallen op processen om de onbewuste kosmische kennis opnieuw om te zetten in bewuste kennis. In dat kader zou het mooi zijn als het kosmisch bewustzijn de eenmaal vergaarde bewuste kennis aan volgende generaties voor verdere ontwikkeling zou kunnen doorgeven.
Van dat effect merk ik niets. Ik heb mijn bewuste kennis weer vanaf mijn aangereikt erfelijke (onbewuste) kennis moeten opbouwen. Ik ga ervan uit, dat ik daar niet uniek in ben.

De uitwisseling van informatie tussen ons bewustzijn en kwanta, zou met het bestaan van een kosmisch bewustzijn misschien wel verklaard kunnen worden, maar het lijkt erop dat het delen van hogere orden van bewuste kennis een heel ander verhaal is.

Wellicht mooi om hier verder van gedachten over te wisselen.


3e antwoord:

Als antwoord op wat jij schrijft: ik maak een groot onderscheid tussen kennis en wijsheid al valt dat laatste begrip nogal lastig te definiëren. Wijsheid verkrijgt men door ervaring, niet door kennis. Onze scholen en universiteiten leveren geen wijzen af maar wijsneuzen, jammer genoeg. En omdat jij het hebt over een kosmisch bewustzijn dat, indien dat zou bestaan, kennis zou willen vergaren vraag ik me af of dat juist niet veelmeer over wijsheid zou moeten gaan. Een bewustzijn dat al beschikt over alle kennis die het maar zou kunnen hebben, niet onwaarschijnlijk naar mijn mening, zou naar mijn idee streven naar ervaring op weg naar wijsheid en inzicht. De ervaringen die het meest geschikt zijn voor dat doel zijn vaak niet de ervaringen die we vrijwillig zouden kiezen, dat is tenminste wat het leven mij geleerd heeft. Dat zou ook de reden kunnen zijn voor het feit dat we ons er doorgaans niet bewust van zijn dat we onderdeel zijn van een groter bewustzijn dat reeds over alle kennis beschikt. Denk eens aan de zogenaamde idiot-savants, waar komt hun kennis en vaardigheid vandaan?


3e reactie:

Het onderscheid tussen kennis en wijsheid is een leuke invalshoek. Behalve het taalkundige verschil voel ik ook dat kennis objectief zou moeten zijn en wijsheid subjectief. Maar wijsheid zou wel voor ieder een streven naar groei moeten inhouden, persoonlijke groei, zowel als die van een samenleving. En dat op basis van de vergaarde (bewuste kennis).
Het zou fijn zijn voor iedereen om alle kennis uit een mogelijk kosmisch bewustzijn op een wijze manier toe te kunnen passen. Maar ik vrees, dat mensen zich eerst die kennis als bewuste kennis eigen moeten maken, voordat ze daar in alle wijsheid over kunnen beschikken. Dat wil zeggen: opnemen in hun eigen systeem.

Dat wijsheid met de jaren komt, wordt al heel lang vermoed. En ongetwijfeld komt die met vallen en opstaan. Voor mij valt dat begrip binnen de definitie van ‘vaardigheid’.
Dat studenten als wijsneuzen worden afgeleverd is m.i. een tekortkoming in hun training in toepassing van hun bewuste kennis. En natuurlijk spelen er altijd ook persoonlijke ambities en voortschrijdende inzichten een rol. Als deze onbalans tussen wijsheid en kennis binnen de grenzen van de aanvaarding van creativiteit valt, kunnen die wellicht ook nog bijdragen aan de ontsluiting van nieuwe kennis en mogelijke toepassingen ervan.