Errata 2e druk

Er zijn gelukkig zeer kritische lezers die in de 2e druk toch nog fouten ontdekken en die me daar vriendelijk van op de hoogte stellen. Hun verbeteringen treft u hieronder vetgedrukt en onderstreept aan.

Pag 77:Het zonnestelsel model van het atoom kan echt niet

Het klassieke model van rond een positieve kern cirkelende elektronenbolletjes stuitte op serieuze problemen:

  • Waarom zijn de banen van de elektronen rond het atoom bolvor­mig en niet cirkelvormig zoals bij planetenbanen?  Het water­stofatoom met maar een enkel elektron zou platter moeten zijn dan een dubbeltje. Bolvormig rondcirkelende elektronen die daarvoor voortdurend van cirkelbaan zouden moeten veranderen als lastige vliegen rond een hoofd zijn uiterst ongeloofwaardig.
  • Als die elektronen allemaal rondcirkelen in de buitenste schil dan is dat een hoogst instabiele situatie aangezien ze elkaar natuurlijk allemaal onderling afstoten.
  • Hoe komt het dat het rondcirkelende elektron zijn bewegings­energie niet verliest via het uitzenden van elektromagnetische straling om daardoor uiteindelijk spiralend op de kern neer te storten? 

Dat laatste volgde namelijk onherroepelijk uit de klassieke elektro­magnetische theorie van Maxwell. Een versneld bewegende lading genereert een veranderend elektrisch veld en daarmee EM-golven. Dat is het principe van een radiozender. EM-golven vertegenwoordigen ener­gie. Het elektron zou daardoor al in een uiterst korte tijd al zijn ener­gie kwijtgeraakt moeten zijn.

Pag 78: Eind eerste paragraaf

Maar E = mc2 betekent dus ook dat een opgeladen AA NiMh cel een uiterst miniem beetje meer massa heeft dan in een ontladen toestand. Iets in de orde van 0,1 picogram = 10-10 gram.

Pag 148: Eind 1. Fullerenen interferentie

Zo’n fullereenmolecuul is meer dan 1.410.000 keer zwaarder dan een elektron.